Co się należy autorowi po dziesiątej książce?

Co się należy autorowi po dziesiątej książce?
Okulary 🙂
Na razie tylko do czytania, ale kto wie, co będzie dalej.
Wielce niechętnie przyjęłam tę konieczność, zwlekałam, jak długo mogłam. Odwiedziliśmy wczoraj z mężem wielu optyków. Nowoczesne wnętrza, młode ekspedientki, podświetlane gabloty, ogromny wybór. Panie obsługujące pokazywały mi z mniejszym lub większym zaangażowaniem różne oprawki. Nic nie pasowało.
W końcu przypadkiem zobaczyliśmy szyld prawie na krakowskim rynku. Weszliśmy w głąb starej kamienicy. Schodami do góry. Obcasy stukały na stopniach. Na podestach przepiękny przedwojenny parkiet w nienaruszonym stanie. Drzwi do optyka zamknięte.
Bez większych nadziei pociągnęłam za klamkę. W środku inny świat. Skrzypiąca podłoga, staroświeckie drzwi i lada sklepowa. Brak czytnika karty, za to aż pięciu obsługujących. Średni wiek na oko siedemdziesiąt pięć lat, ale mogło być więcej, staruszkowie byli bardzo szykowni.
Najstarszy z nich, wysoki, w nobliwym garniturze i pod krawatem, obrzucił mnie czujnym spojrzeniem, po czym  zanurzył doń w wielkim pudle i wyciągnął oprawkę okularów.
Patrzę: ładne. Mierzę: nadal ładne.
Pozostała gromada staruszków otoczyła nas dyskretną acz troskliwą opieką, wymieniając życzliwe uwagi. Czułam się jak kiedyś w dzieciństwie na obiedzie u babci, tylko wszystko razy pięć.
Zamówiłam te okulary, dzisiaj rano nawet już nie bardzo pamiętam, jak wyglądały. Są już do odbioru, ale jestem chora i pojadę pewnie dopiero w poniedziałek. I wtedy się przekonam, czym było działanie tej niezwykłej grupy sprzedawców. Prawdziwym przedwojennym profesjonalizmem czy sprytnym zagraniem marketingowym 🙂 Jak sądzicie?

Ten post ma 13 komentarzy

  1. Myślę, że lista nagród powinna być długa, jest co świętować 🙂 Na pierwszym miejscu odpoczynek, koniecznie z dobrą książką w zasięgu ręki. Może jakaś podróż bliska lub daleka, w celu resetu jak i pochwyceniu nowych wrażeń. I coś dla siebie: perfumy, sukienka albo okulary 😉
    Pozdrawiam Cię Krysiu serdecznie, dziękuję za spotkanie, wciąż do niego wracam myślami. A na ten moment, dużo zdrówka życzę! Magda

  2. Dziękuję. właściwie to prócz podróży, wszystko się zgadza 🙂 Choroba położyła mnie do łóżka, z konieczności odpoczywam 🙂 dobrych książek w zasięgu nie brakuje, okulary są, a reszta jak wyzdrowieję 🙂 Powodzenia i trzymam kciuki za wszystkie dobre plany 🙂

  3. A ja już się zastanawiałam, jaka to niespodzianka czeka autora po dziesiątej książce, a tu okulary. 🙂 🙂 Podejrzewam, że mnie to też za jakiś czas czeka. Ostatnio robiłam badania, bo po czterdziestce wydawało mi się, że słabiej widzę, ale okulista stwierdził, że jeszcze długo nie będą mi potrzebne okulary. 🙂

  4. Bo w Twoim przypadku to będzie coś innego : ) Tak naprawdę są też inne nagrody, ale o nich w nowym roku 🙂

  5. Ja nie napisałam żadnej książki, a okulary powinnam nosić od niepamiętnych czasów (-: Do tej pory różnie z tym bywa )-;

  6. Jak magicznie. Pani Krysiu, jest pani pewna, że nie trafiła do pracowni świętego mikołaja? 🙂

  7. Muszę się upewnić 🙂 Mam zamiar trochę podpytać, jak będę odbierać w poniedziałek. Kim są, jaka jest tradycja tej firmy, zobaczymy. Jeśli to Mikołaj, to na wszelki wypadek biorę listę 🙂

  8. U mnie w rodzinie też prawie wszyscy noszą, przynajmniej będę pasować do kompletu 🙂

  9. ….to był chyba ten prezent…wizyta w "przeszłości" ! Cudnie to pani opisała. Niespotykane dzisiaj ,odnaleźć takie miejsce. Ciekawe, jakie tajemnice kryją w sobie jeszcze stare kamienice ? już bym gnała w te zakamary…

Dodaj komentarz

Close Menu